Dünyaya Orman Denir – Ursula K. Le Guin

🌳Herkese merhaba! 2021 yılında en son okuduğum kitap Ursula K. Le Guin’in Sürgün Gezegeni adlı eseriydi. Uzun bir aradan sonra Le Guin’in dünyasına tekrardan giriş yaptım. Yeniden bu döngüye devam etmek güzel, fakat beklediğim içeriği tam anlamıyla bulamadım.
🌳 Dünyaya Orman Denir, çok farklı bir ırkın hikâyesi. Ağaçlarda yaşayan ve ormanlarının onların dünyası olduğu, düşlerinin de gündelik yaşam kadar gerçek ve normal olan bir ırkın buna “Athshe” adını verdiği dünyalarında yaşamları ve savaşlarını konu ediniyor. Ormanlarının yok olmaktan kurtarmak için Arzlılara karşı savaşmayı ve öldürmeyi öğrenmek zorundalar. Şiddetten yoksun bu ırk, kendini farklı eylemler içinde ve farklı ırklar ile iletişimde bulur. O sakin ormanları artık eski ormanları olacak mı?
🌳 Beğendiğim yönleri: Her zamanki gibi Le Guin’in kocaman bir okyanus gibi hayal gücü, bilinmeyen okyanusun altında gizli hikâyelerinden birini sunuyor. Çok zengin bir hayal gücü, bu kurguda da mevcut. Okurken masal gibi geliyor. Eşsiz ırklar ve olgular ile hikâye çok iyi. Düşgücünü kullanan bu ırkın gerçekte var olmasını ve gözlemleyebilmeyi isterdim. Le Guin’in Vietnam savaşına dair yaptığı göndermelerle ünlü bu kitabı, sanayileşmiş topluma dair çıkarımlarıyla çok doğru fikirleri barındırıyor. Yeniden kendinizi sahip olduğumuz toplum ve bu kurgu arasında sorgularken buluyorsunuz.
🌳 Beğenmediğim yönleri: Konu ne kadar zenginse, işlenişi bir o kadar yetersiz bana göre. Beğeneni olabilir ama ben okurken fazla farklı karakterlerin durumundan kopukluk yaşadım. Bazen bu kadar zengin içeriğin kısa bir kurguda sıkıştırılması okuyucuyu yorabiliyor ya da tatmin etmiyor. Ben bu durumu yaşıyorum. Geniş bir hikâyede anlatılmasını tercih ederdim. Le Guin severlere ve kısa bilim kurgu örneği deneyimlemek isteyen herkese öneririm. Keyifli okumalar. 💚