Bir Savaş Vardı – John Steinbeck

#kitap alıntıları

⭐Savaş bir yana, tecrübesiz bir askeri korkutacak başka şeyler de var – yeni şeyler, yeni insanlar, yabancı diller.

⭐Bu savaş umutlu bir savaş değil. Çarpışan askerlerin kafalarında binlerce üzüntü, binlerce dert var. Düşmanı yok etmenin bu savaşı bitirmeyeceğini biliyorlar. Hangi askere isterseniz sorun,düşmandan korkmadığını, savaştan sonra neler olacağından korktuğunu söyleyecektir. Makineleşmiş fabrikalar, otomasyon yüzünden açıkta kalan milyonlarca işsiz…

⭐İnsanlar son yirmi beş yıl içinde çok şeyler öğrendi. Artık büyülü kelimelere inanmıyorlar. Kelimelerden meydana gelmiş altın geleceklere inandıkları yok.

⭐Savaş ne kadar korkunç olursa,insanda o kadar az anı bırakıyor. Bunun sebebi yalnızca psikolojik değil. Vücuttaki bezlerin çalışmasına bağlı bir şey bu. Bezler çalışmayınca midedeki sindirim işlemine kadar birçok şey duruyor. Üstelik bombardımanların doğrudan doğruya yaptığı zararlar da var. İnsanın sinir uçları, kelimenin tam ve doğru anlamıyla yanıyor. Kulak zarları gürültüden zarar görüyor. Gözler, titreşimlerden, yanıp sönen ışıklardan iyice rahatsız oluyor.Günlerce süren bir ateşten sonra kendinizi nasıl hissediyorsunuz biliyor musunuz? Deriniz kalınlaşmış, duygusuzlaşmıştır. Ağzınızda tuzlu bir tat vardır. Midenize sindirilmemiş bir topak yemek. Gözleriniz ayrıntıları seçememektedir, düz ve keskin çizgileri bulanık görmektedir. Her şey biraz hayali gelmektedir insana. Yürürken yere basmamaktasınızdır; havada yüzer gibi bir haliniz vardır adeta. Hızlı mı yürümektesiniz, yoksa yavaş mı, bunun bile farkında değilsinizdir.

⭐Savaşta adam ölmez ki. Savaşta adam ölseydi savaş çıkar mıydı hiç? Kimse ölmez. Ama herkes birbirinin yüzüne bakıyor. Birbirinin yüzünde ölümü görüyor. En korkunç an budur işte.