Ekmeğimi Kazanırken – Maksim Gorki

Ekmeğimi Kazanırken – Maksim Gorki
.
⚒ Herkese merhaba! Bu ay sevgili kitapsever arkadaşım ile birlikte Gorki’nin otobiyografik üçlemesinin ikinci kitabı “Ekmeğimi Kazanırken”i birlikte okuduk. İlki, “Çocukluğum”u da birlikte keyifle okumuştuk ama özellikle bu kitabının tadı çok başkaydı. Okudukça okuyasım geldi, bizim için Gorki’nin kalemi masal, günlük gibi. Okumalarımız daim olsun. 🤍
⚒ Dram çocukluğundan sonra Aleksey’in hayata karışma macerasını okuyoruz. 19. yüzyıl Rusya’sının karanlık, katı ve dogma gerçekleriyle yüzleşen Aleksey, büyüme çağında ayakçılıktan bulaşıkçılığa, birçok farklı işte uğraşıp her türlü insan karakterini tanımak, görmek ve gözlemlemek zorunda kalmasıyla hayata bakışı, düşünceleri evrilir. Hayatı garip, hüzünlü ve yeri geldiğinde acınası.. Fakat Aleksey, bu hayatına özdeş birçok hayat görüyor. Onun tecrübeleriyle bakın nasıl bir hayat anlamı çıkıyor.
⚒ Eleştirilerim kitap hakkında değil, yaşanılan dönem hakkında olabilir ancak. İnsan, nasıl bir varlıktır ki onsuz da onunla da olmuyor sanki. Anlamak ne mümkün! Rusya’nın katı rejimi, toplumsal farklılıklar ve kadına zulüm ağır gelebilir okurken ama okuyun. Bir gencin gözünden görün, dönem faklı ama yaşanılan her şey şu anda da mevcut.
⚒ Gorki’nin kalemini, akıcı üslubu ve betimlemelerini övmek için bu paragrafı yazıyorum. Rus edebiyatı, depresif, melankolik ve hüzünlü olabilir ama bunu okurken bir günlük okumak ya da okuyanı dinlemek gibi hissettirmesi, yaşamadığımız ya da benzer olaylara tanık olduğumuzda hissettiğimiz gerçek, düşüncelerimizin bir batalık içinde gömülüyken yüzeye çıkması daha da karmaşık ruh haline gebe oluyor ama bu duyguların hepsi ile okumak ayrı bir keyif. Siz de ilgileniyorsanız mutlaka okuyun. Keyifli okumalar! ❤