Gül Yetiştiren Adam – Rasim Özdenören
Bir çırpıda okunan, edebi dille yazılmış roman…
konu olarak tipik bir tanzimat-servetifünun romanı aslında. doğu-batı çatışması.
Kahramanın adı yok. Yani kahramanımız “gül yetiştiren adam”
toplumun değişme hızını elli yıl takip etmeyen bir kişinin sonrasında halkın arasına karışıp şoka uğraması. her şey gözüne batıyor, ama her şeyy..
özetle dili beni yormadığı için keyifle okudum. Beni etkileyen noktası da hem bir eleştiri var hem de içten içe bir kabulleniş…
ağlamak.. yalnız gözyaşı dökebilen insan anlayabilir bazı şeylerin hikmetini.”
aslında hepimiz dağılıp gideceğiz, dedim sen de ben de hepimiz. hiçbirimiz kendimize ait yerlerde gezinmiyoruz.”
şimdi ömrünü bitmiş say, ömrün bitmiş de sen yalvarmış, yakarmışsın, sana gözyaşların için cabadan bir gün daha vermişler… işte şu anda da o bir tek son günün içinde bulunuyorsun.. işte o son günde ne yapacaksan, her gün onu yapacaksın..”
