Yaşamın Ucuna Yolculuk, Tezer Özlü

Tezer Özlü’nün okuduğum ikinci kitabı. Bence Tezer’i anlamak hiç de kolay değil sonuçta “edebiyatın gamlı prensesi”. Kitabı okumaya başladığınızda bir bakıyorsunuz gezdiği yerleri anlatıyor bir bakıyorsunuz hayal kırıklıklarını, yaşadığı o anı, geçmişini, düşüncelerini, baş kaldırışlarını… illaki herhangi bir sayfanın herhangi bir mısrasında kendinize dair bir hissiyatla karşılaşıyorsunuz

İnsan ne yaparsa yapsın, sevdiği her şeyden çok minnet edeceği işleri yarım bıraktığı anda kendisi de o kadar yarım kalıyordu. Akıcı bir dili ve oldukça güzel verilmeyişi ile gözlerinizi ara ara kapattığınız da sevgili yazarımızla beraber dolaşıyor onun mukavele ettiği işleri üçüncü kişi olarak görebiliyorsunuz. Yaşamın ucuna mı gittim yaşamımı mı sorguladım? Bilemedim!

Herkese keyifli okumalar diliyorum…